PaY - LiN

 

 

จำจากจร แสนอาลัย..

 

 

งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา

 

เจอกันใหม่..ไฉไลกว่าเดิม.. ที่ plearnity.spaces.live.com หรือ pay-lin.บล็อคสปอท.com

 

 

 

ขอปิดสเปซด้วยประการละฉะนี้

(ไม่โพสต์ต่อ แต่ก็ยังไม่หายไปไหน ^^")

 

เมื่อวันก่อน ไปซื้อตั๋วเครื่องบินมา..

 

ดังนั้น..

 

เป็นที่แน่นอนแล้วว่า..

 

ข้าพเจ้า..

 

 

จะปิ๊กบางกอกวันที่ 8 กรกฏาคม (เหยียบสุวรรณภูมิวันที่ 9 เวลา บ่ายสามโมง ตามเวลาประเทศไทย)

.. นับถอยหลังจากวันนี้ 1 เดือนพอดิบพอดี ..

และหายใจสูดอากาศในประเทศไทยจนถึงคืนวันที่ 11 กันยายน แล้วกลับมา do my Master ที่นี่อีกครั้ง..

 

 

กำหนดการคร่าว ๆ..

 

ถึงกรุงเทพวันที่ 9..

นั่ง ๆ นอน ๆ อยู่บางกอก พบปะฝูงเพื่อน ยินดีกับบัณฑิตใหม่และมหาบัณฑิตใหม่ คืนสู่เหย้าค่ายหอ ฯลฯ..

อ้อ ต้องไม่ลืมไปจกส้มตำ ข้าวเหนียว ไก่ย่าง ต้มแซ่บ เสือร้องไห้ คอหมูย่าง .. อันนี้สำคัญมากๆ ..

 

หลังจากนี้ก็จะปิ๊กดอย วันที่ 16 กรกฎาคม (อยู่บางกอกได้อาทิตย์นึงพอดิบพอดี..)

 

 

 

แ ล้ ว เ จ อ กั น นะ . . .

 

 

 

 

ตอนนี้ขอกลับไปจำศีลต่อ..

 

 

 

 

 

หลังจากอู้การอัพสเปซมาระยะหนึ่ง

ทำให้เกิดความเคยชิน อู้ซะงั้น

 

แต่วันนี้ไม่อัพไม่ได้ หุหุ

 

ปีนี้ได้มีโอกาสฉลองวันแก่ต่างแดนล่ะ

23 แย้ว >_< ( ยังโสดเหมือนเดิม -*- )

 

เริ่มต้นวันใหม่ของวันประมาณ 8 โมงกว่า  ๆ

ตื่นมาวิ่งเข้าห้องน้ำเลย อาบน้ำ สระผม ครบสูตร

ออกมา ป๊าดดดดดดดดดด โทรศัพท์เข้าตั้งแต่ 8 โมงแล้ว

7 missed calls - -" เบอร์แปลกๆ ด้วย +86xx ไรซักอย่างเนี่ยแหละ นี่มันเบอร์ประเทศจีนนี่ฝ่า

เอาน่ะ ๆ ต่อไปไม่ให้พลาดละ นั่งเฝ้าโทรศัพท์ซะเรย ^^"

 

กรี๊งงงงงง

เฮ้ย รับ ๆ ๆ ๆ

" Happy Birthday ลูกสาวววววววว "

กรี๊ด ชายหนุ่มรูปงามโทรมาแต่เช้าเลย ดีใจ ๆ ^^"

แต่ก็นะ 7 missed calls นั้นของปะป๊าหมดเลยอ่ะ

ปะป๊าแอบเคืองด้วย - -"

โถ่ ปะป๊าขา หนูนอนตีสามค่า  8 โมงยังไม่มีปัญญาลุกง่า ๆ

 

ต่อมา.. มานั่งดู msn ที่เปิดทิ้งไว้ทั้งคืน..

ปลื้มใจ ตื้นตันอย่างบอกไม่ถูก

ขอบคุณเพื่อน ๆ พี่น้องทุกคนมากมายนะค๊าาาา ที่ยังไม่ลืมกัน ^___^

 

และที่สำคัญ เซอร์ไพรส์มาก ๆ

เมื่อวานซืน มีพัสดุส่งมา จาก "ดอย" (ชื่อคนนะเฟ้ย ไม่ใช่สถานที่)  (ดอย msn มาบอกแระว่าจะส่งของขวัญวันเกิดมาให้)

พอตอนแกะดู และอ่านการ์ด

น้ำตาไหลเลยอ่า TT__TT ซึ้งใจ และเซอร์ไพรส์มาก ๆ ที่การ์ดนี้ลงทุน ลงแรง รวมใจเพื่อน ๆ ถึง 3 คน

อันได้แก่ ดอย ตุ๊กตา น้ำผึ้ง

 

"ชั้ น รั ก พ ว ก แ ก ว่ ะ .."

 

เด๋วจะเอารูปมาแปะนะ อิอิ

 

 

 

ลป. วันเกิดชั้นเป็นวันอะไรเนี่ย แผ่นดินไหวที่ประเทศไทยซะงั้น ชักกลัว - -"

 

 

 

อย่าตกใจไป ก็แค่หายไปปั่นงาน และอ่านหนังสือสอบจนหัวหมุนก็แค่นั้นเอง

ความเป็นมาเป็นไปสามอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นไงมั่ง?? ปั่นงานอยู่สองสามอาทิตย์ก็ส่งงาน

ส่งงานยังไม่ทันไร ก็มาสอบ IELTS (ส่งงานวันที่ 1 Mar สอบ IELTS วันที่ 3 Mar ไม่ได้เตรียมตัวเลยอ่ะ)

โหย โคตร nervous เลยว่ะ เริ่มด้วย listening ก็โอนะ ต่อด้วย reading โหย ยากชะมัด แต่ก็คิดว่าทำได้ดีกว่า listening อ่ะ

มีเรื่อง dinosaur , minority language อีกเรื่องจำไม่ได้ แล้วก็ปิดท้ายข้อเขียนด้วย writing

 

ไอ้ writing task ii ที่เป็น essay อ่ะ เรื่องประมาณว่า ควรจะบังคับให้เด็กเรียนภาษาที่สองหรือไม่

โหย หัวข้อหนักมาก เราก็แถหนักมาก ฮ่า ๆ

ยกตัวอย่างเพื่อนเฉยเลย ว่าโหยยย เค้าเหนื่อยมากเลยที่ต้องถูกบังคับให้เรียนภาษาที่สองในโรงเรียนมัธยม

ซึ่งเค้้าไม่มีความถนัดเอาซะเลย โม้สุด ๆ ละ (ทั้ง ๆ ที่ไม่เป็นความจริงเอาซะเลย..)

 

ตอนบ่าย สอบ speaking ได้สอบตอนบ่ายสาม เฮ้ออ ค่อยยังชั่ว แต่ก็ยัง nervous อยู่ดี

พอถึงคิวเราปุ๊บ มือไม้ทั้งสั่นทั้งเย็น เคยก็เคยสอบมาแล้วนะ แต่ก็ยัง nervous

ได้หัวข้อเรื่อง free time รู้เลยว่าค่อนข้างโชคดีอ่ะ พูดง่ายหน่อย

แต่ก็อ่านะ ตื่นเต้น ศัพท์เลยไม่ค่อยกระฉูด ออกจากห้องสอบด้วยความวิตก...

ตอนนั้นคิดว่า อีกสองอาทิตย์รู้ผลละ จะเป็นไงเนี่ยตรู.. ภาวนาอย่าให้ต้องสอบใหม่เลย ไม่อยากเครียดอีกแล้ว..

 

กลับมาเรียนตามปกติได้อาทิตย์กว่า ๆ ก็ต้องเตรียมตัวสอบ Mock exam หรือว่า ข้อสอบปลอม ๆ นั่นเอง

มันไม่เก็บคะแนนน่ะ แต่เค้าต้องการให้เราประเมินตนเองอ่ะ ว่าด้วยเวลาเท่านี้ โจทย์แบบนี้ เราทำได้ยังไงบ้าง ไรเงี้ย

 

วันศุกร์ก่อนสอบ Mock (ทำไมต้องให้เราเครียดหรือตื่นเต้นใกล้ๆ สอบด้วยเนี่ย - -")

เป็นวันที่คะแนน IELTS ออก..

เดินขึ้นไปที่ห้อง general office ยื่นพาสปอร์ตให้เค้า รับซองสีน้ำตาลมา...

ใจนึงก็คิดว่า เปิดที่บ้านดีมั้ยวะ หรือเปิดที่นี่ดี

เพราะเพื่อนๆ หลายคนเค้าก็รู้ว่าเราสอบไอเอล และจะได้ผลคะแนนวันนี้ ก็ต้องถามเราอยู่ดี..

เอาวะ เปิดก็เปิด

.

.

.

.

.

แทบกรี๊ดอ่ะ อยากจะกรี๊ดด ๆ ๆ ๆ

ได้ IELTS 7.0 แน่ะ

ดีใจสุดขีด เดินไปเดินมารอบตึกอย่างไร้เหตุผล (ก็คนมันดีใจหนิ)

พอเพื่อนถาม เราก็บอกว่า 7 มันยินดีกะเราใหญ่เลย

แต่มันบอกว่า คะแนนเราแปลก เราเก่ง reading ไม่ใช่หรอ

ทำไมดันได้น้อยกว่าอันอื่นอ่ะ (7 listening 6 reading 7 writing 7 speaking)

มันถามเราว่าเราทำได้ยังไง คะแนนไม่เหมือนเด็กเอเชียเลย ได้ speaking ตั้ง 7 แน่ะ

เราตอบมันไปว่า "miracle" ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 

ดีใจได้ซักพัก ก็ต้องมา suffer กับการอ่านหนังสือสอบ Mock

ตอนแรกกะว่าจะไม่จริงจัง ก็มันไม่เก็บคะแนนนี่นา สอบขำ ๆ

แต่เอาไปเอามา เอาวะ ลองดูซักตั้งจะเป็นไรไป..

เออ ช่วงสอบอากาศแปรปรวนอ่ะ จริง ๆ มันควรจะเป็น spring แล้ว

แ่ต่..ทำไมมันอยู่ดี ๆ ก็โคตรหนาวเลย แถมมีหิมะตก ลมแรง - -"

(ไม่เคยและไม่คิดที่จะทำใจให้เคยชินกับอากาศที่นี่เลย ให้ตายสิ)

 

โว้เย ~ ในที่สุด ~

สอบเสร็จก็ปิดเทอมสิ แต่ยังไม่เป็นไทซะทีเดียวนะ

ยังมี project ยักษ์ต้องทำให้เสร็จก่อนเปิดเทอม

แต่ก็ยังพอมีเวลาให้หายใจหายคอบ้าง

แล้วก็ต้องเตรียม personal statement กะ CV ดี ๆ ด้วย อย่าลืมนะเพลิน

 

Anyway, ปิดอีสเตอร์คราวนี้จะไปเที่ยวไหนดีนะ..

 

อ๊ะ วันนี้วันเกิดจุฬาฯ 90 ปีสถาปนาจุฬาลงกรณ์...

สุขสันต์วันเกิดจุฬาฯ..

 

 

 

แฮ่ ๆ

ห่างหายจากวงการไปนานนักแล

มาคราวนี้ก็จะมาบอกเล่าเก้าสิบว่า

 

..ข้าน้อยจะอยู่ในฤดูจำศีลประมาณ 3 อาทิตย์ต่อจากนี้นะฮ้า..

เนื่องจากภารกิจรัดตัวจนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว

 

ไหนจะ Project ไหนจะ assignments  ไหนจะ IELTS

 

แว๊กกกกกกกกกกก

 

ถ้าไม่บ้าไปก่อน คงได้กลับมาเจอกัน..

 

 

 

 

 

 

วันก่อนไปเดินเล่นสเปซของนู๋อุ๋มอิ๋มมา ไปอ่าน "เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย" ของมันมา (เนื่องจากการแถก)

ทีนี้ ก็เลยกะว่าจะทำเนียน แบบว่า ..นู๋เพลินไม่รู้.......

วันนี้เปิดเมล์มา ตามมาแถกในเมล์

รู้สึกเหมือนกับโดนทวงหนี้..- -"

 

 

จะว่าไป..ไอ้การแถกเนี่ย เราก็รู้จักมาซักพักแล้วอ่ะนะ

แบบว่า ชอบเข้าไปอ่านของชาวบ้าน bloggang แห่งพันทิป แต่ตัวเองดั๊นนนนไม่มีให้เค้าแถก(เลวมะ)

ถ้ามีคงโดนไปแล้ว เนื่องจากแอบดังอยู่เล็กน้อย.. ^^"

แต่ก็คิดว่า.. เออ มันคงไม่มาระบาดใน msn หรอกมั้ง มันอยู่ใน bloggang อย่างเดียวแหละ

แล้วมันก็มาจริง ๆ ..

 

เอาวะ ขำขำ

5 ข้อชิมิ?

 

เรื่องที่สี่ ว่ากันด้วยฉายา

ตอนเด็ก ๆ เนี่ย วัยประมาณประถม เราเป็นเด็กเอ๋อ ๆ ตามเค้าไม่ค่อยทัน (นี่เรื่องจริงนะ)

แบบว่า เรียนก็ไม่ค่อยจะเก่ง เป็นเด็กเงียบ ๆ เชื่องช้า..ขี้แยเป็นที่หนึ่ง

อย่างเวลากินข้าวอ่ะ ก็จะไปเข้าแถวช้า ๆ เป็นคนสุดท้าย แล้วก็กินเสร็จเป็นคนสุดท้าย

จนบางครั้งคุณครูต้องมานั่งเฝ้ารอมันให้กินจนหมด กินไม่หมด ก็เขให้กิน มันก็ร้องไห้ 

เพื่อน ๆ ก็คงระอาอ่ะนะ ตั้งฉายาให้มันซะเลย "เฉิ่ม"

พ่อแม่คงแอบน้ำตาตกใน ลูกช้านนนนนน.. T_T

 

พอตอนมอต้น สอบติด เปลี่ยนโรงเรียนมาเรียนมัธยมอีกที่นึง เค้าให้ไว้ผมยาวได้ แล้วรวบหางม้าได้..

ไอ่เราพอสอบติดปุ๊บ ก็ตั้งหน้าตั้งตาไว้เลยเหอะ

แต่มันก็ติดตรงที่ว่า ตอนประถมน่ะ เค้าให้ผมยาวไม่เกินติ่งหู(ต้องเห็นติ่งหูด้วย) ผมหน้าม้าก็ต้องเหนือคิ้ว 1-2 เซนติเมตร

มันจะยาวทันซะที่ไหน เปิดเทอมมา(มิถุนา)  มันก็กึ่งสั้นกึ่งยาว

จะปล่อยไปโรงเรียนก็รุงรัง ต้องมัด ทีนี้ล่ะ กิ๊บเต็มหัวเลย..

มาโรงเรียนใหม่เทอมแรกก็ได้ฉายาซะแระ "ปุ๊"

ต่อมา ตอนม.ปลาย เพื่อน ๆ ในกลุ่มเรียก 18 หลอด เนื่องจากเสียงอันแหลม และดังเกินชาวบ้าน

แต่สุดท้าย อีเฉิ่ม หรือ ไอ้ปุ๊ ของเพื่อน ๆ ก็เอ็นท์ติดจุฬาฯ จนได้.... ^________^

 

พอมาจุฬาฯ

ตอนแรกนึกว่าจะรอดพ้นแระ

กะว่า จะให้เพื่อน ๆ เรียก "เพลิน" ให้หมดให้ได้

เอาไปเอามา ได้ฉายาว่า "ผีเขี้ยว"

ฉายานี้ ถ้าจำไม่ผิด ได้ยินเพื่อนเลิฟ "อุ๋มอิ๋ม" เรียกเป็นครั้งแรก รึเปล่าหว่า?

เออ จะว่าไป ฉายานี้ดูดีสุดละ

 

เอาเห้อะ จะเรียกไรก็เรียกละกันอ่ะนะ เราก็ยังเป็นคนเดิมของเพื่อน ๆ อยู่ดีอ่ะแหละ

 

ไรอีกดีล่ะ เริ่มนึกไม่ออกละ - -"

 

เรื่องที่ห้า(สุดท้ายละ พอเห้อะ..) non-stop  sleeper

เรื่องนี้เป็นที่ขึ้นชื่อลือชาและรู้กันดีในหมู่ชาวค่าย แต่คนอื่นอาจไม่รู้..

อืม จะว่าเป็นพรสวรรค์ก็ไม่ใช่ แต่มันติดตัวมาแต่เด็กแล้วอ่ะ

คือเป็นคนหลับง่าย ตื่นยาก คือ ตื่นครั้งเดียว ไม่มีการตื่นมากลางดึก

เหตุผลนึงที่ตอนเด็ก ๆ ไว้ผมสั้นก็คือ ตื่นสาย ไม่มีเวลาถักเปียไปโรงเรียน

แค่ตื่นให้ทันแล้วกินข้าวบนรถเนี่ยก็บุญละ - -"

มีอยู่วันนึง สายมากละ ปะป๊าปลุกไปเรียน ปลุกยังไงก็ไม่ตื่น เขย่า ๆ ก็ไม่ตื่น

ตอนนั้นปะป๊าเริ่มอารมณ์เสียละ เลยปิ๊งขึ้นมาวิธีนึง เอาน้ำมาลูบหน้ามันซะเลย

..แต่ก็.. ไม่สำเร็จ.. ต้องอุ้มขึ้นมาแล้วไปวางในห้องน้ำ..ประเสริฐมั้ยล่ะ หุหุ

 

 

ลป. นี่ช้านพูดไรไปบ้างเนี่ยยยยย...T______T

 

 

 

::: ได้รับการแถก จาก นู๋อุ๋มอิ๋ม ::: 

::: 5 ผู้โชคดีที่โดนนู๋เพลินแถก ::: (ขอเยอะกว่านี้ได้มั้ยอ่ะ โดนแถกทั้งที T_T)

 หวังว่าเราคงได้อ่านของพวกแกทั้งห้าคนนะ : )

 

 

ฮัดช่า...

 

 

นี่ก็วันสุดท้ายของปีแล้วนา วันอาทิตย์ที่ 31 ธันวาคม 2549

 

ตื่นเช้ามา สิบโมง.. ชิวมาก แล้วก็หิว.. หิวก็ไปทำกับข้าว ซึ่งก็คือ ต้มจืด 1 หม้อ

แล้วก็ซัดมื้อเดียวหมดหม้อเลย..โฮ่ ๆ

 

 

โอววว ม่าย ที่กรุงเทพมีเหตุระเบิดหลายจุดจากผู้ไม่ประสงค์ดี

วันนี้วันสิ้นปีแท้ๆ เชียว คนเค้าเฉลิมฉลองกัน ดันมาก่อความวุ่นวายซะนี่..

พวกนั้นเค้าคิดยังไงนะ

 

สาธุ ๆ ... ขออย่าให้มีใครเป็นอะไรเลย สิ้นปีแล้วแท้ ๆ ...

 

คืนนี้ ว่าจะไป count down ที่ London Eye ล่ะ

คนจะเยอะเหมือนประตูท่าแพมั้ยน้า...

Yesterday, I got my essay feedback and the score. WOWWWWWW.... surprise..

I got 63% in business essay.. I was very excited because I expected it a lot..and finally I can !!! I nearly got distinction in the first assignment ! (The distinction means you have to get over 70% , also called 'first class' : personally, I think it's like "A" in Thailand ; and 60-69 is called "merit"). Pat, my business teacher, said that if we(students) get distinction, he can write reference for unconditional offer to universities like Oxbridge or any university you want. Hoooooo. That sounds interesting, doesn't it?

I'm doing well... Fight !!

However, at the end of this term, I plan to have a vacation in Northern Ireland. It will last 3 days and 2 nights. Relax.. Relax..

 

 

หนูรักปะป๊าค่า..

 

คิดถึงมากมาย...